Op weg naar Pasen

Alweer over de helft van de Veertig Dagen tijd bevinden we ons. Daar horen zondagen met mooie namen bij. Latijnse namen, uit de eerste regels van psalmen zoals die eeuwenlang op die zondagen werden gezongen. Het gaat over het menselijk verlangen, het zoeken naar God, over nood en blijdschap, over roepen om recht, over zien en gezien worden. Mede door die namen, die een soort thema zijn op de zondagen, vind ik de tijd naar Pasen toe een intense tijd, om nog dieper en dankbaarder de liefde van Jezus Christus te ervaren. Troost, dat Hij pijn en onrecht en verlatenheid en verraad heeft gekend en gedragen. Dat hele leven van Hem is voor mij, en hopelijk ook voor u, voor jou, méér dan een verhaal uit vroeger tijden. Het Verhaal van de Passie, de lijdensweg van Jezus, wordt de laatste jaren op spectaculaire wijze verteld voor heel Nederland. De Passion, “live” vanuit Leeuwarden op televisie, op de avond van Witte Donderdag. Misschien ga je wel op een holletje de kerk uit, na de dienst die avond, om ook dáár bij te zijn. Mijn zegen heb je, hebt u! Van de verstilling en eenvoud in de kring van leerlingen van Jezus – met de Maaltijdviering in de oude Remigiuskerk – naar de stevige muziek en professionele belichting rond de acteurs en zangeressen. Ik hoop, dat je geraakt wordt, dat je verwonderd bent over Gods liefde voor ons. Dat Hij er is, ook in de ergste nood. Het verhaal van verraad en marteling en moord is helaas nog steeds niet ten einde in deze wereld. En in ons leven worden we niet gespaard voor ziekte en dood. En toch…… de hoop is onverwoestbaar. Dankzij die Medemens op leven en dood. En zo worden we weer méns, telkens weer als we moedeloos, cynisch of misschien zelfs gewelddadig dreigen te worden. Nee, wie geraakt is door Jezus Christus laat zich niet meesleuren in de negativiteit. Niet in de onvrede en ontevredenheid. Niet in de haat, de angst, het wantrouwen. Wij mogen de hoop zelf belichamen. Met een boodschap van hoop eindigt de Passion op televisie altijd. En wij? In onze oude Remigius vieren we de hoop, heel eenvoudig, in kleine kring, en toch…… dat moment dat de kaars wordt binnengebracht en wij zingen: “Licht van Christus!”, dat moment tilt je op en wakkert de hoop aan. Om kracht en troost te putten als je verdrietig bent of in rouw. Om nieuw elan te ontvangen als gemeente. Om licht te zijn in de samenleving. Ik wens u en jullie allen een gezegend, vreugdevol Paasfeest!
ds. Aleida Blanken.